Cognitivisme

=Cognitivisme=

In de jaren 50 hebben steeds meer psychologen moeite met het accepteren van het behaviorisme. Ze willen graag weten wat er nou precies in de hersenen gebeurt waardoor mensen en dieren zich op een bepaalde manier gedragen. Er ontstaat een nieuwe stroming die cognitivisme wordt genoemd, naar het latijnse cognoscere. In deze stroming richt men zich op de processen in de hersenen, ook wel cognities genoemd [1].

Belangrijke hoofdrolspelers in het cognitivisme:


 * **Robert Gagné**: || **Jerome Bruner:** || **David Ausubel:** || **Howard Gardner:** ||
 * [[image:wikigrup1final:robert_gagne.jpg width="134" height="158" align="center"]] || [[image:http://oaks.nvg.org/w/bruner.jpg width="116" height="154" align="center"]] || [[image:meticg8:David_Ausabel.gif width="122" height="155"]] || [[image:http://www.preschools4all.com/image-files/howard-gardner.jpg width="124" height="159" align="center"]] ||

Robert Gagné is een Amerikaanse leerpsycholoog die in de tweede wereldoorlog is begonnen met onderzoek naar de instructie van luchtmachtpiloten. Hierna heeft hij meer onderzoek gedaan naar methoden van instructie, op zoek naar de ideale methode. Zijn bekendste werk is het boek "Conditions of learning", verschenen in 1965. Gebaseerd op de mentale processen die geactiveerd moeten worden om te kunnen leren ontwikkelde hij negen stappen, beter bekend als "Nine events of instruction". Ook the "Eight kinds of learning" worden wereldwijd nog veel gebruikt. [2]
 * Robert Gagné (1916-2002)**

Als onderzoeker aan de New York University of Law heeft Bruner veel ideeën over de ontwikkeling van kinderen beschreven. Bruner onderscheidt twee basismanieren van gedachten, namelijk de verhalend denken en denken in modellen. Bij het verhalend denken zijn de gedachten chronologisch en gedetailleerd, bij het denken in modellen zijn de gedachten keurig geordend in logische categoriën. Dit laatste, ook wel categoriseren genoemd, staat centraal in de theorieën van Bruner. Bruner heeft na onderzoek bij kinderen op basis van het categoriseren 3 manieren van inbeelden aangegeven, namelijk in acties, beelden en taal. Deze manieren komen niet altijd los van elkaar voor, maar lopen in elkaar over. De volgorde actie - beeldend - taal zou belangrijk zijn bij het aanleren van nieuwe dingen, zelfs nog bij volwassenen. Een ander bekend voorstel van Bruner is het zogenaamde "Spiral Curriculum", wat inhoudt dat bepaalde leerstof kort herhaald wordt voor het voor een nieuw deel nogmaals gebruikt wordt. [3,4]
 * Jerome Seymour Bruner (1915)**

David P. Ausubel is geboren in 1918 en groeide op in Brooklyn, New York. Na het afronden van zijn major in Psychologie aan de universiteit van Pennsylvania slaagde hij ook voor medicijnen aan de universiteit van Middlesex. Na het volgen van zijn co-schappen ging David het leger in en werd hij via de US Public Health Service gestationeerd bij de UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration) in Stuttgart. Hier werkte hij met mensen die waren verdreven uit hun geboorte- of woongebied. Na het behalen van een PhD in Developmental Psychology en verschillende andere psychologische professor-schappen ontving hij in 1957-58 de Fullbright Research Grant na een vergelijkingsstudie tussen de Maoris en de Europeanen. In 1973 stopte hij met het academische leven en ging zijn tijd volledig aan de psychiatrie wijden. Na het schrijven van vele boeken in zowel ontwikkelings als educatieve psychologie, als wel specifieke boeken over drugsverslaving, psychopathologie en ego-ontwikkeling, kreeg hij in 1976 de Thorndike Award voor zijn bijdrage aan de educatie. Na met pensioen te zijn gegaan in 1994,schreef hij nog 4 boeken, tot dat hij in juli 2008 overleed.
 * David Ausubel (1918-2008)**

Ausubel's theorie is bezig met hoe individuen leren van grote hoeveelheden materiaal door middel van zinvolle verbale of tekstuele presentaties in een school omgeving (in tegenstelling tot de theorieën ontwikkeld in het kader van laboratorium experimenten). Volgens Ausubel is leren gebaseerd op het soort overkoepelende, representatie en combinatorische processen die optreden tijdens de ontvangst van informatie.

Een primair proces in het leren is het rangschikken van bijzondere informatie onder een algemeen begrip, waarbij nieuw materiaal met relevante ideeën in verband wordt gebracht met de bestaande cognitieve structuur op een inhoudelijke, niet-letterlijke basis. Cognitieve structuren vertegenwoordigen de resten van alle leerervaringen en vergeten treedt op omdat bepaalde geïntegreerde details hun identiteit verliezen.

Meer informatie: [] Meer informatie over zijn studies: [] Meer informatie over zijn studie: [] (ga ik zo nog verwerken maar ga even ontbijten) Meer informatie: []

**Howard Gardner (1943)** Howard Earl Gardner is geboren op 11 juli 1943 te Scrancton, Pennsylvania. Hij is een Professor in cognitie en educatie op Harvard en bekleed ook functies als adjunct-professor in psychologie aan Harvard en Senior Director van Harvard's Project Zero. Verder staat hij het meest bekend om zijn theorie over meervoudige intelligenties.

Meervoudige intelligenties is een idee dat bestaat uit veel verschillende soorten van "intelligenties" die worden toegeschreven aan menselijke wezens. Als antwoord op de vraag of de metingen van intelligentie wetenschappelijk zijn,suggereert Gardner dat ieder individueel meerdere verschillende soorten van intelligentie heeft die men heeft verfijnt in de loop der jaren.

In 1999 benoemd Gardner acht vormen van intelligentie, namelijk taalkundig, logisch mathematisch, muzikaal, ruimtelijk, lichamelijke kinetiek, naturalistisch, inter-persoonlijk en intra-persoonlijk. Hij geloofd dat iedere intelligentie een unieke biologische basis heeft met een duidelijk verloop van ontwikkeling en dat ieder van deze vormen van intelligentie een wisselend "end-state" eindstadium kent. Om dit te transformeren tot een potentieel ruwe volwassen sociale rol is er volgens Gardner een lang proces van educatie nodig.

Tot slot overweegt Gardner nog een negende bestaande vorm van intelligentie toe te kennen aan mensen, deze heeft hij echter nog niet toegevoegd. Meer informatie: [] Meer informatie: [] Meer informatie: []

Robert Gagné
Robert Mills Gagné werd geboren op 21 augustus 1916 te North Andover, Massachusettes. Hij studeerde aan Yale, waar hij zijn A.B. degree haalde (//Artium Baccalaureus)// en aan Brown, waar hij zijn Ph.D behaalde in 1940. Na het behalen van zijn Ph. D betradt Gagné vele functies. Zo was hij een professor in psychologie en educatieve psychologie aan het Connecticut College for Women, Pennsylvania State University, Princeton en Berkeley. Naast het werken als professor op de vele universiteiten in Amerika was hij ook onderzoeksdirecteur van de Amerikaanse luchtmacht in Texas en Colorado. Na zijn baan bij de luchtmacht werd Gagné een raadgever voor het Amerikaanse Ministerie van Defensie en het Ministerie van Onderwijs. Verder had Gagné naast zijn baan als adviseur voor de ministeries ook nog de directeursfunctie van de onderzoeksafdeling van het Onderzoeksinstituut in Pittsburgh. Tot slot was hij alleen nog professor in de afdeling "Educatieve Onderzoeken" aan Florida State University en dit bleef hij tot zijn dood op 28 april 2002. Gagné hield zich in zijn onderzoeken vooral bezig met de processen die belangrijk zijn voor leren en de instructie die daarbij hoort. Deze processen zijn juist het deel van de "black box" die cognitieve leerpsychologen proberen te begrijpen. Dit is de reden dat Gagné tot de cognitieve leerpsychologen behoort.

Eight kinds of learning
Robert Gagné stond bekend om zijn 8 manieren van leren, deze manieren van leren zullen hieronder worden beschreven.
 * **Signal Learning (Signaal leren);** Een individu leert handelen naar aanleiding van een prikkel. Deze manier van handelen is vergelijkbaar met de theorie van Pavlov. Het beschrijft het handelen na het ontvangen van een interne dan wel externe prikkel.
 * **Stimulus-Response Learning (Stimulatie-Reactie leren);** Een individu leert specifiek handelen na aanleiding van een specifieke prikkel. Een voorbeeld hiervan is een hond die gaat zitten als er gezegd wordt: "Zit!".
 * **Chaining (De vorming van gedragsketens);** Een individu leert bepaalde verbanden te leggen en kan zo afzonderlijk geleerde koppelingen met elkaar verbinden. Voorbeelden hier van zijn: leren fietsen, zwemmen en andere vormen van automatismen.
 * **Verbal Association (De vorming van verbale ketens);** Een individu leert bepaalde koppelingen met elkaar te verbinden, dit keer koppelingen van verbale aard. Een voorbeeld hier van is het uit het hoofd leren van een bepaalde tekst, men leert door het continu herhalen van de tekst.
 * **Discrimination Learning (Discriminatie leren);** Een individu leert verschil te maken tussen verschillende prikkels die niet veel van elkaar verschillen. Een voorbeeld hiervan kan zijn: het verschil tussen de letter d en b. Ze zien er vrijwel hetzelfde uit toch hebben beide een hele andere betekenis.
 * **Concept Learning (Begrip Leren);** Een individu kan één bepaalde handeling laten plaatsvinden na aanleiding van een hele hoop prikkels. Een voorbeeld hiervan is het herkennen en leren van kleuren, als een persoon leert dat gras groen is dan zal hij dat als groen ervaren. Komt daarna iemand met een groene trui aanlopen dan zal de persoon ondanks de vele andere prikkels dat het geen gras is, toch zeggen dat de trui groen is.
 * **Rule Learning (Leren van Regels);** Een individu leert een verband te leggen tussen meerdere begrippen.
 * **Problem Solving (Probleem Oplossen);** Een individu leert problemen op te lossen door een combinatie van alle bovenstaande manieren van herkenning te gebruiken en toe te passen. Voor Problem Solving kan ook wel "denken" genoemd worden, het combineren van eerder geleerde regels met regels die men nog niet kent maar wellicht wel kan verklaren.

Nine events of instruction
Gagné's bekendste werk, The conditions of learning uit 1965, bevat negen stappen voor het geven van instructies in het algemeen. Deze stappen kunnen dus bijdragen aan het ontwikkelen van een goede lesmethode. Deze stappen zijn als volgt[X]:


 * 1) **Aandacht krijgen:** Voor je goed uitleg kan geven moet de student zijn aandacht bij het verhaal krijgen. Dit kan door de zintuigen te prikkelen met bijvoorbeeld beeld- en/of geluidsfragmenten, of door de studenten actief te betrekken door middel van een stelling of vraag.
 * 2) **Leerdoelen aangeven:** Door de student bekend te maken met de leerdoelen van een les of heel vak raakt deze meer gemotiveerd. De student heeft dan een duidelijk doel voor ogen om naartoe te werken. Deze leerdoelen moeten dan ook de basis vormen voor de lessen, maar ook voor toetsing.
 * 3) **Terugkoppelen naar eerdere ervaringen:** Door een koppeling te zoeken met het langetermijngeheugen kan de student de informatie makkelijker verwerken en opslaan. Dit kan door terug te koppelen naar eerder behandelde stof, maar ook heel simpel door te vragen naar ervaringen van studenten met alledaagse toepassingen van de stof.
 * 4) **Inhoud presenteren:** In dit deel wordt de stof zelf uitgelegd. Meestal gebeurt dit door eerst de theorie uit te leggen en deze daarna te verduidelijken door een praktische weergave. Het is hierbij belangrijk dat de stof goed geordend is. Om de verschillende leerprocessen in gang te zetten wordt het aangeraden om hierbij verschillende media te gebruiken, zoals tekst, plaatjes, audio en video.
 * 5) **Begeleiding geven:** Alleen de ruwe stof is vaak moeilijk te verwerken voor studenten. Hierdoor kan extra "begeleiding" in de vorm van voorbeelden of analogieën (modellen) welkom zijn.
 * 6) **Verwerking door oefening**: Door de student zelf aan de slag te laten gaan moet oefeningen kan deze de stof makkelijker onthouden. Dit omdat de student zelf de stof nogmaals kan herhalen om te kijken of hij alles begrijpt, en door het herhalen is de kans groter dat de stof in het langetermijngeheugen opgeslagen zal worden.
 * 7) **Feedback geven:** Het geven van feedback op de uitgevoerde oefeningen zorgt ervoor dat de student de stof nog beter zal begrijpen. Dit betekent niet het achteraf toetsen van de stof en beoordelen met een cijfer, maar juist het tussentijds bespreken van oefeningen.
 * 8) **Prestaties beoordelen:** De student kan in een toets of assessment bewijzen dat hij de stof beheerst. Het is de bedoeling dat de student deze toets maakt zonder enige aanwijzing in de vorm van feedback of hints. Vaak is een minimale score (percentage correcte antwoorden) vereist om aan te tonen dat de student de stof beheerst.
 * 9) **Stof koppelen aan dagelijkse werkzaamheden:** Doordat de stof terugkomt in dagelijkse werkzaamheden wordt deze door de student makkelijker in het langetermijngeheugen geplaatst. De student kan dan namelijk beter inzien wat het nut is van het leren van de stof.

links: [] [] []

[1] [], laatst bezocht 12-10-2010 [2] [], laatst bezocht 12-10-2010 [3] [], laatst bezocht 12-10-2010 [4] [], laatst bezocht 12-10-2010
 * Bronnen**

[X*][], laatst bezocht op 04-10-2010
 * = cijfer nog in te vullen (ook in tekst!) als andere bronnen ertussen staan

rss url="http://hu2.wikispaces.com/page/xml/Cognitivisme?v=rss_2_0" link="true" number="10" date="true" author="true"